Samen leven

De gewone momenten maken het thuis.

Geen vol programma. Wel een huis waarin je elkaar vanzelf tegenkomt.

Stel je voor

Een gewone dinsdagavond.

Zo zou het kunnen zijn:

Verbeelding van mannen van verschillende generaties die samen eten in een warme woonkeuken
18.00Nog een stoel erbij

Er wordt gekookt en de tafel wordt gedekt. Iemand komt thuis van werk. Twee vrienden eten mee. Het gesprek gaat van de werkdag over naar een serie en daarna naar een vakantieplan.

19.30Ieder zijn eigen avond

Een paar bewoners gaan sporten. Anderen blijven natafelen, spelen een spel of lezen een boek. Samen zijn hoeft niet te betekenen dat iedereen hetzelfde doet.

20.30Je weet bij wie je kunt aankloppen

Er is een lekke fietsband. Een huisgenoot helpt en laat zien hoe je hem plakt. Een kleine klus, een beetje kennis gedeeld. De volgende keer help jij weer iemand anders.

22.30Achter je deur is het van jou

Het wordt rustiger. Een laatste gesprek in de keuken, dan terug naar je eigen ruimte. Buiten die deur is de gemeenschap. Binnen bepaal jij je eigen ritme.

Sfeerbeeld van drie mannen van verschillende leeftijden die groenten wassen, koken en de tafel dekken in een groene woonkeuken
Sfeerbeeld van mannen van verschillende generaties die koffie drinken, lezen en tuinieren in een groene stadstuin
01

Er is plaats aan tafel

Regelmatig samen eten geeft het huis een ritme. Geen dagelijkse verplichting: we maken afspraken die bij ons passen. Vrienden en familie mogen aanschuiven. Hun verhalen en ideeën maken het huis levendiger.

02

Met elkaar, niet over elkaar

Beslissingen nemen we samen. Als iets wringt, spreken we elkaar aan en luisteren we. We zoeken een oplossing, ook als we het niet meteen eens zijn. Samenleven vraagt aandacht én verantwoordelijkheid.

03

Je leven blijft van jou

Je houdt je werk, vrienden, familie, hobby’s en relaties. Er wordt geen romantische of seksuele band tussen bewoners verwacht. De groep maakt je wereld groter. Je eigen deur mag ook dicht.